Geen Verklaring omtrent Gedrag? Vergeet die leuke baan dan maar

Niet alleen als je met kwetsbare mensen of vertrouwelijke gegevens werkt, heb je een verklaring van goed gedrag nodig. Steeds meer werkgevers laten sollicitanten screenen. Wat als je daar niet doorkomt?

Jaren geleden kocht je een gestolen fiets van een zwerver. Je werd betrapt. Natuurlijk, je zat fout, en betaalde netjes de boete van 250 euro. Daarmee was de zaak gesloten, het voorval verdween uit je geheugen. Nu valt je oog op een vacature. Een functie bij de NS, informatie verstrekken aan reizigers, je voldoet aan alle eisen. Maar de baan gaat aan je neus voorbij.

Nog een voorbeeld. Je gaat naar Lowlands. Je tas wordt gecontroleerd. De buit: een paar xtc-pillen. Je krijgt het voorstel in te stemmen met een geldboete. Kun je heel gemakkelijk ter plekke pinnen. Je denkt overal vanaf te zijn. Tot je vol goede moed solliciteert naar een baan als psycholoog. Die kun je vergeten.

Relatief kleine vergrijpen, met grote gevolgen. De boosdoener is de Verklaring omtrent Gedrag, beter bekend onder de afkorting VOG. Dit document laat zien dat jouw gedrag in het verleden geen bezwaar vormt voor het uitoefenen van een bepaalde taak of functie. Iedere werkgever mag vragen om zo’n bewijs van goed gedrag.

En dat ze daar veel waarde aan hechten blijkt wel uit de forse stijging van het aantal aanvragen. In 2010 waren dat er nog ruim 488.000, vorig jaar liep dat op naar 703.000.

Geen VOG, is soms geen werk

Maar wannéér is een misdrijf relevant? Daar blijkt de nodige onduidelijkheid over, merken vooral advocatenkantoren – en dat zijn er veel – die zijn gespecialiseerd in het bezwaar maken tegen geweigerde VOG’s. „Wij behandelen tientallen VOG-zaken per jaar”, zegt advocaat Diantha van Eijsden van Kaarls Strafrechtadvocaten. „Geen VOG betekent geen opleiding en geen werk. Je drukt jongeren in een bepaalde hoek, snijdt ze af van een tweede kans.”

 

DELEN

LAAT EEN REACTIE ACHTER